PERNUKKEL, Dagboek van een hond

Soms zeggen ze dat ik een hond ben, soms zeggen ze dat ik een scheetje ben, soms zeggen ze dat ik een raar object ben of een woefke of een vloerkleedje. Ze zeggen van alles over mij. Dus om mijn zelfrespect te behouden ben ik dit dagboek begonnen. Want ik ben DE GROTE WITTE JAGER! De grote schrik van muizen, eekhoorns, teefjes en bromvliegen.! Alle overeenkomsten met bestaande mensen en gebeurtenissen berusten NIET op toeval. Verder wil ik mijn baasje van alle verantwoordelijkheid over dit dagboek vrijwaren want het is MIJN verhaal en ik vertel het zoals IK het wil. Reacties zijn welkom, natuurlijk. Gewoon op de kop van een pagina klikken en er komt een reactiescherm. Een lik en een poot van Pernukkel.

 

Jawel, ik ben er weer.

Goedenavond lieve mensenmaatjes, ik ben er weer. Ik kreeg een reactie van de baronesse van Witteveen. (Weten jullie nog? Die sjieke bejaarde teef waar ik nooit in de buurt durfde te komen?) Ze vroeg of ik nog eens langs wilde komen voordat ze naar de hondehemel gaat. Nou, dat doe ik graag natuurlijk. Helaas ben ik voor vervoer van mijn baasjes afhankelijk. Maar de baasjes moeten binnenkort een paar keer muziek maken in Holland en dan komen we zeker langs. Ja jeetje, die mensen hebben het druk met dat muziekgedoe. Ik vind er niks an. Ja, als ik mee mag joelen vind ik het prima maar dat wordt niet altijd op prijs gesteld. Laatst waren we ook in een feesttent ergens in Vlaanderen en daar trad een accordeonist op. Nou, van een accordeon wordt ik echt ineens helemaal zwaar muzikaal. En ga ik dus meejoelen. En als de accordeonist stopt ga ik dus lekker door. Ik snap niet waarom mijn vrouwtjesbaas zo'n rooie kop kreeg want ik vond het best lekker klinken. Ik ben trouwens net weer terug uit Frankrijk. Een paar dagen onder de Franse soleil, met Franse kikkers, teefjes, moules, gemorste wijn en franse muizen. Ik heb niet veel gevangen. Om eerlijk te zijn heb ik niks gevangen. Maar net zoals die mensen met een hengel kom je zo wel de dag door. Je bent bezig en toch doe je niks. Bevalt me wel.  Gewoon blijven staren naar die plek waar iets beweegt. Ook al zeggen ze dat het gewoon een blaadje is....blijven staren! Maar goed, daarom heb ik een tijdje mijn blog niet kunnen bijhouden.  Baasjes druk, ik niet natuurlijk, maar ik heb ze wel nodig om mijn blog bij te houden. De rest van de familie zit nu in Zuid-Drankrijk. Oh, sorry, Zuid-Frankrijk. Daar hebben ze regen. Hier is het lekker zomer. Maar dat wil dus wel zeggen dat ik echt rust heb nu, want Odie, mijn J. Russel vriendinnetje, zit nu dus ook in het zuiden. Ik mis die mevrouw Wijdbeens wel een beetje maar ik kan wel genieten van de rust. Ik kreeg laatst ook een email van mijn oude makker, Aso. Da's zo'n dinosaurus bouvier uit Holland. Hij wil wel bij mij komen wonen want zijn baasjes gaan verhuizen en daar heeft hij niet zoveel vertrouwen in. Ik zeg: kom maar, maatje, gaan we de teefjes hier even omturnen.  Ze hebben hier van die fuiven met prachtige namen zoals: De nacht van de bierbuikjes, De nacht van de lege portemonnee, De fuif van de maagden, De luizige zuipfuif enz. Aso, dan maken wij een fuif en die noemen we: De nacht der wentelteefjes   of   On a Hot Dog Summer Night. Awel, ik moet dit nog wel even overleggen met mijn baasjes. In ieder geval komen we binnenkort langs en kan ik even met Freule Tesca bijpraten. Mijn jachtfoto's uit Frankrijk komen morgen wel op de blog te staan. Welterusten iedereen en een poot en een lik van mij.

ANOTHER DAY, SAME SHIT.

Jeetje, wat hebben sommige mensen toch een lage tolerantie. Meteen zeuren over spelling. Wel eens een paar dagen tussen een stel toffe Rotterdammers gezeten?? Dan gaat ik wel eens in de fout. Sorry heren, eat it or beat it. Trouwens, ik eet geen dooie vogels en ik poep niet op de stoep,  en die teefjes, dat is mijn zaak.

Vicky begrijpt me tenminste. Leuk meid, dat je mij geschreven hebt. Ik ben nu even lekker aan het luieren want het giet buiten. Straks gaan de baasjes weer muziek maken op een folkfestival en mag ik mee. Mijn eigen muzikale aspiraties gaan echter niet verder dan de gitaarkoffer.

 

het is nu even droog buiten dus ik wil nu graag even naar het bos. Tot morgen en een poot van Nuk

ZOEK EEN LEVEN!!!! HEY, stukje voor Coen.

Hep een gozer (of een reu (ook gecastreerd natuurlijk!!!)) het lef om mij te vertellen dat ik een leven moet zoeken........Zeg, Coen, hep jij wel enig idee hoe vol mijn hondeleventje is? Mijn baasjes zijn bijna elke dag weg om muziek te maken in Frankrijk, Belgie of Nederland. Ik ben dan bij Tante Wangetje (want die knijpt altijd in mijn wangen, ik weet toevallig dat ze in het echt Nathalie heet. Heee, ik ben niet achterlijk!). En verder maak ik veel reizen overal naar toe, leer ik ontzettend veel mensen en hondjes kennen en heb ik dus een druk en sociaal leven. En als meneer Coen tijd heeft om sites te bekijken waar hij niks aan vindt.............nou, meneer Coen, ik heb daar geen tijd voor. Ik heb rioolputjes, dooie vogels, koeienvlaaien, teefjes om aan te snuffelen. Ik moet heel veel kindjes blij maken. Ik heb nu zelfs geen tijd meer om verder te reageren want ik moet weg. Ik mag mee naar een folkfestival om muziek te maken. Meneer Coen, als je zelf een leven heb gevonden, laat het mij maar weten. Groetjes en een poot van Nuk.

DEEL 2 AAN WAT VOORAF GING

THE MORNING AFTER Goedemorgen allemaal. Ik voel me niet al te fit want het is een beetje laat geworden gisteravond.We (ja, ik heb mijn portie ook wel gehad) hebben gebarbecued. Ik vond het wel errug leuk want er werd muziek gemaakt en daar hou ik wel van. Af en toe zing ik zelfs mee maar dat vinden de baasjes niet altijd goed. Maar gisteren waren er een mevrouw en een meneer uit Nederland op visite en die konden toch mooie muziek maken!! Als je ze ook eens wil horen moet je eens op hun website kijken. http://www.nicolephilomena.nl of je moet er de volgende keer gewoon bij zijn. Oh leuk joh, ik heb een paar reacties gehad op mijn blog! Eentje was van Indy. Nou, ik heb wel eens gezegd dat ik veel vriendinnen heb maar op Indy was ik echt smoorverliefd. Dat was de ideale teef voor mij. Blond, niet al te mager en alles op neushoogte. Ik had mezelf gewoon niet meer onder controle, zo gek was ik op haar. Als ik kon blozen zou ik dat nu doen als ik denk aan hoe ik mij gedragen heb. Ja, ik heb daar wat leuke avonden gehad. De andere reactie was van Tesca. Tesca betekent voor mij: RESPECT, man. Die teef was zowat de baronesse van het dorp. Sjiek wijf. Ik kwam nooit te dicht bij haar in de buurt want dan kreeg ik een uitbrander. Ik hoop nog eens langs te kunnen komen bij haar en een glaasje mee te likken aan de bar. Mijn vrouwtjesbaas heeft mij weer eens geknipt. Geen gezicht, joh. Ze heeft alleen het haar op mijn hoofd en benen laten zitten dus ik heb nu toch een dikke kop. Belachelijk. Maakt ze ook nog een toefje op mijn hoofd met groen elastiekje!! Ik stop steeds mijn kop in een muizehol dan gaat dat ding er wel af. Ik geloof dat de baasjes straks weer eens weggaan en ik hier moet blijven. Ze gaan nogal vaak weg 's middags. Ik geloof dat ze muziek maken ergens. Ik moet dan altijd thuis blijven. Dan ben ik toch kwaad. Maar dat helpt niet. Gelukkig woont Odie hierboven en met haar ga ik dan wat in de tuin rotzooien. Odie is ook een hondvriendin van mij. Jaja, all the way ben ik met haar gegaan. Maar ja, het is ook wel een hele hete teef, hoor. Mevrouw Wijdbeens noem ik haar. Ik heb me een paar dagen nogal vloerklederig gevoeld. Ken je dat gevoel? Zo van laat mij maar liggen en veeg maar om me heen. Maar Odie heeft mij daar weer bovenop geholpen. Ze heeft mijn hormonenhuishouding weer even lekker op gang gebracht met haar wentelteef-gedrag. Schunnige meid, hoor, maar wel lekker. Nou, ik ga nu even proberen of ik de baas kan wakker krijgen want die ligt op mijn plek in bed. Ik ben net al even lekker op hem gaan liggen en heb in zijn gezicht geboerd maar zelfs daar werd hij niet echt wakker van. Ik denk dat hij teveel van dat rode spul heeft gedronken bij de barbecue. Tot later! Poot en lik van mij. nukkel | 12-07-2006 | 09:00 | Link | Reacties (0) TEKEN EN TANTE THEA Er komen donkere wolken aan en ik denk dat het gaat onweren, dus ik ben naar binnen gegaan om aan mijn blog te werken. Groot nieuws vandaag: Tante Thea is er en ik heb mijn eerste 2 teken gehad. Gelukkig heeft vrouwtjesbaas een tekentang en die heeft ze eruit gehaald. Ik hou niet van die beesten. Ik hou wel van tante Thea. Ze woont in Nederland en komen vaak naar Belgie met de caravan. Mijn baasjes hebben op die camping ook nog een caravan staan en wij zijn daar vaak want het is dicht bij huis. In ieder geval, tante Thea is er. Leuk mens, joh. Ik krijg altijd iets lekkers van haar als ze denkt dat mijn vrouwtjesbaas het niet ziet. En vroeger had ze een vuilnisbakje zonder deksel bij de caravan. Gemak dient de hond. Maar nu heeft ze een andere MET deksel. Dus nu moet ik steeds extra slijmen om iets te krijgen. Geen probleem, hoor. Het lukt nog steeds zonder al te veel moeite. Oom Sjouk is er ook steeds bij. Beste man, maar hij heeft meer verstand van koeien dan van honden. Een ding is zeker: als tante Thea er is kom ik nooit vroeg mijn bed in. Dat mens is niet moe te krijgen. En aangezien ik niks wil missen zit ik daar tegen middernacht met een paar wallen onder mijn ogen. Maar de lekkere dingetjes die zij me stiekem toestopt maken het de moeite waard. Gelukkig waren gisteravond rond 01.00 uur alle flessen leeg en is iedereen gaan slapen. En ik had mazzel dat het vannacht niet te warm was want dan hebben mijn baasjes zo'n ventilator aan in de slaapkamer en dat vind ik zo'n onding. Dan slaap ik gewoon niet op bed. Hun eigen schuld. Maar vannacht kon ik dat lekker wel doen. Het is even dringen voordat ik lekker lig maar ik heb lekker liggen maffen tot 9.30 vanochtend. Toen de vrouwtjesbaas wakker gemaakt met een fijne wasbeurt d.m.v. een paar lekkere natte zoenen in haar gezicht en ik ben even op mijn mannetjesbaas gaan liggen en even lekker in zijn gezicht geademd. Wordt ie geheid wakker van. Niet echt blij wakker want ik schijn nogal "te meuren uit mijn giegel", maar wakker is ie wel. Tijd voor het ontbijt en een piepie en een kakka en wat de dag ons brenge moge. Tot nu toe nog niet veel bijzonders maar mocht er iets langskomen wat van belang is zoals een fijne teef of een egel of dooie kikker of een lekker stinkende rioolput dan zal ik dat morgen zeker vermelden. Tot dan. Een lik en een poot van uw zeer toegenegen Pernukkel.

WAT VOORAF GING AAN DE GROTE VERDWIJNTRUC

Zo, ik heb het vrouwtjesbaasje eindelijk een keer voor mezelf vandaag dus ik heb haar meteen aan het werk gezet om de verloren stukken weer op mijn blogje te zetten. En als dat eenmaal gebeurd is zal ik weer mijn blog op de normale manier hervatten.

5-7-2006:

Ze zeggen dat ik een hond ben, maar daar ben ik nog niet zo zeker van. Zeker, ik blaf als het me uitkomt, ik poep waar en wanneer het me uitkomt maar what makes a dog a dog? Ik heb mij een volwaardige plaats veroverd in mijn gezin en wil graag mijn status niet onmiddelijk als huisdier en zeker niet als hond benoemd zien worden. Maar OK, ik zal me eerst even voorstellen zodat jullie weten wie dit dagboek bijhoudt en vooral, wie het onderwerp is van dit geschrift. Mijn naam is Pernukkel, en aangezien ik van Vlaamse orgine ben heeft die naam dus een Vlaamse betekenis, nl. "klein ding". Ik weet niet meer wie op dit onzalige idee is gekomen om mij zo te noemen maar blij ben ik er niet mee. Je moet eens horen hoe ze deze naam weten te verbasteren: nukkienuk, nukketjenukketjenuk, NUK, nukkeltje is een sukkeltje met een pukkeltje op zijn hoofd enz. Zie dan je waardigheid maar eens te bewaren als er iemand in je wangen knijpt en op hoge toon roept: "oeioh nukkeltjenukkeltjenuk, zal ik jou eventjes wangen???" Shit happens, ik weet het maar het maakt het er niet makkelijker op. Ik ben geboren in het begin van het nieuwe millenium. Niemand heeft de moeite genomen om precies bij te houden waar en wanneer maar in ieder geval: ik ben er.

Toen ik nog een heel klein kindje was (oftewel "puppy", zoals ze me toen noemden) ben ik gaan wonen bij mensen die ik me niet meer goed kan herinneren. Ze zorgden wel goed voor mij maar wisten niet precies wat mijn behoeften waren en hoe ik verzorgd moest worden. Nou, ik zag er niet uit. Nu ben ik een persoontje die op een lekker zittend lijf gesteld is en daar was toen geen sprake van. Mijn vacht groeit nogal snel en de enige manier om dat in toom te houden is mij af en toe laten knippen. Dat deden ze dus niet en mijn hele vacht was geklit en vies en als ik nat was duurde het uren voordat ik weer een beetje droog was. Niet echt lekker dus. Mijn gezinnetje van toen ging vaak naar de caravan op de camping. Ik mocht steeds mee maar omdat mijn vachtje zo vies was mocht ik de caravan haast nooit in en bleef ik buiten aan een riempje vastgebonden.

Pixagogo direct photo link
Zo zag ik er dus uit toen ik bij mijn nieuwe baasjes kwam.

Dat wens je toch niemand toe?! Het leuke van die camping was....DE KROEG!!! Daar mocht ik vaak mee naar toe en daar kreeg ik altijd aandacht. Sinds die tijd heeft een cafe een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mij. Toen ik op een keer als een oude zwabber op de vloer van de kroeg lag kwam er een mevrouw naar me toe die me aaide en moest lachen toen ze me zag. Ik vond haar meteen erg lief. En op een avond kwam ze naar de caravan waar ik buiten aan het riempje lag en ze nam me zomaar mee. De baas van het gezinnetje vond dat goed want hij was er bij en gaf die mevrouw alles mee wat van mij was. Mijn plastic mand met een oude dweil, mijn speeltje waar het piepje al lang uit was en mijn zak hondebrokken (die trouwens niet te vreten waren). Ik had een gevoel van: het wordt nooit meer hetzelfde en ik geloof dat het allemaal wel OK zal zijn. Nou, dat gevoel klopte! FANTASTISCH!
Het is nu nog steeds geen echt dagboek maar ik wil eerst graag nog wat over mezelf vertellen want dat doe ik nu eenmaal graag. Toen ik 8 maanden oud was begon voor mij dus een nieuw leven. Een van de eerste vreemde dingen die met mij gebeurden was DAT IK GEKNIPT WERD! Dat was eng, joh! Ik werd bij een mevrouw op een hoge tafel gezet en ze zei dat ze mij als een lammetje zou knippen. Nou vraag ik je! Als lammetje! Nou, ze heeft geknipt, hoor. Ik was blij dat er nog wat overbleef van mij. Hier kan je zien hoe ik er uitzag na die grote beurt:


Pixagogo direct photo link

Mijn ogen zijn roze-omrand omdat er ineens wel erg veel licht in kwam en dat was ik niet gewend. En dat was toch een gek gevoel, zo'n kort vachtje. De wind blies steeds langs mijn kortgeschoren kontje en dat kriebelde zo. Dat was even wennen. En een paar maanden later gebeurde er nog iets veeeeel engers. Ik werd bij een dierenarts gebracht. Die gaf mij een prik waardoor ik in slaap viel en toen ik wakker werd was er iets in mijn kruis gebeurd. Dat heeft een paar dagen gejeukd maar verder heb ik er weinig van gemerkt. Ik hoorde mijn baas zeggen dat ik gecastreerd was. Nu heb ik wel enig idee wat dat betekent maar ik trek me daar niks van aan. Ik heb heel wat vriendinnetjes en ik heb een paar al lekker gepakt, hoor! Geen enkel probleem. Het grote voordeel is dat er geen kindjes van kunnen komen dus daar kunnen ze me nooit op aanspreken. Jaja, mijn baasjes. Breek me de bek niet open. Het zijn schatten, hoor en ze luisteren goed maar ze doen wel vreemd soms. Ik heb dus een vrouwtjesbaas. Ik zou mijn leven voor haar geven, hoor, begrijp me goed. Het is een lieverd. En ik heb een mannetjesbaas. Zo eentje met meer haar onder zijn kin als ik op mijn hele lijf. Een baard noemen ze dat, geloof ik. Zo'n mannetjesbaas kan je fijn beschermen als er gevaar zoals onweer of vuurwerk is. Die zou ik echt niet willen missen. Maar voor eten, knuffels, wandelen, spelen en zo is mijn vrouwtjesbaas verantwoordelijk. Zo heeft ieder zijn taak. Het trainen van die mensen duurde wat lang en vroeg veel geduld van mij. Ik wilde bijvoorbeeld brokken die ik wel lustte. Ze hebben lang moeten zoeken maar ze hebben ze toch gevonden. Ook wil ik 's avonds graag een blikje eten hebben. Voordat ze dat in de gaten hadden....... Gaven ze die ook nog pas om 6 uur 's avonds. Dat heb ik mooi teruggebracht naar 4.30 's middags. Stipt. Ook moest ik eerst op de bank slapen. Dus mooi niet,he! Ik slaap nu lekker op bed. En als het even kan tussen de baasjes in maar dat lukt niet altijd. Maar al met al ben ik tevreden. Oh ja, behalve dat ik dus een "hond" ben, ben ik ook nog een mix tussen een Bichon Frisee en een ShiTzu. Ik ken niet veel andere Bichons maar wel van die ShiTzu's. Daar zitten lekkere meiden bij, joh! Met veel haar zodat je lekker even moeten zoeken waar alles zit. Maar het meest hou ik nog van die grote blonde meiden die Labradors of Golden Retrievers heten. Daar zit alles lekker op neushoogte. Hoef ik niet te bukken. Inmiddels ben ik 6 jaar en dus groot genoeg om een dagboek bij te houden. Dit wel met terugwerkende kracht want ik heb nog heel wat te vertellen.

 

TERUGGEVONDEN!

Zo, ik heb hulp gekregen bij het terugvinden van mijn oude logs. Dankzij "De paardenman". Ja, de dierenwereld is een klein wereldje. Bedankt vriend. Ik zal mijn baasje aan het werk zetten om alles weer in mijn blog te plaatsen want ik voel me nu alweer een beetje vloerklederig. Dus dat wordt delegeren. Maar ik zie dat mijn vrouwtjesbaas net aan een lekkere koude cola-jenever zit dus dat zal nog wel even duren. Tot morgen!

SHIT, WEG, LEEG!

Wil ik vanochtend een nieuw log aanmaken, is alles weg...! Kan ik overnieuw beginnen. En dan te bedenken dat ik gister zo'n vermoeiende dag heb gehad, want het was warm, joh. Dus ik heb het de hele dag druk gehad met het regelen van mijn lichaamstemperatuur. En dat wil wat zeggen. Kwartiertje in de zon, half uurtje in de schaduw, wat drinken, zon, schaduw, drinken, eten, zon, schaduw, plas doen en dat allemaal de hele dag door. En natuurlijk zorgen dat je dit alles half slapend doet want anders vreet het energie. En 's avonds natuurlijk mijn grondgebied bewaken tegen die egel en toen, alsof het nog niet genoeg was, ONWEER!!! Als ik ergens de pest aan heb, dan is het dat. Dan moet ik die baasjes van mij naar binnen zien te krijgen en het liefst dan nog in bed want dan kan ik onder bed liggen en ze beschermen tegen die rotherrie. In ieder geval kan ik opnieuw beginnen met mijn blog. Maar nu even niet want ik ben nog moe van gisteren. Misschien ga ik straks verder en anders morgen wel. Dikke lik.